เปิดใจ : ทรงยศ ย้อนอดีต เด็กหอ จับ น้องแน็ก ประชัน จินตหรา
(นสพ. สยามรัฐ วันที่ 25 มิถุนายน 2548)
หยิบเรื่องราวในชีวิตมาสร้างเป็นหนังอีกคน สำหรับผู้กำกับฯไฟแรง ย้ง-ทรงยศ สุขมากอนันต์ 1 ใน 6 ผู้กำกับฯสร้างชื่อจากหนัง แฟนฉัน ที่ล่าสุดหยิบเรื่องเด็กในโรงเรียนประจำ ที่ตนเคยสัมผัสในวัยเด็ก มาผนึกกับเรื่องราวลึกลับที่สร้างขึ้น ในภาพยนตร์เรื่อง เด็กหอ กับค่ายฟิโนมิน่า โมชั่นพิคเจอร์ ซึ่งย้ง-ทรงยศ ได้กล่าวถึงที่มาของหนังเรื่องนี้ว่า
เรื่องนี้ผมใช้เวลาเขียนบทปีกว่า ถือว่าเป็นการเขียนบทที่ใช้ระยะเวลาที่ยาวนานมาก ส่วนหนึ่งที่นานเพราะผมเขียนไม่ออก เขียนไปได้ครึ่งทางก็เกิดอาการตัน ผมก็เลยปรึกษากับพี่เก้ง(จิระ มะลิกุล) พี่เขาเลยแนะนำให้พี่อีกคนหนึ่งมาเป็นผู้ช่วยเขียนบทหนังเรื่องนี้ ซึ่งเขามีประสบการณ์การอยู่หอเหมือนกับผม ทำให้เราทำงานได้อย่างราบรื่น ถ้าถามว่าเสน่ห์ของหนังเรื่องนี้มันอยู่ที่ไหน ผมพูดได้ว่าเสน่ห์ของหนังเรื่องนี้ อยู่ที่เด็กที่มาเล่นทุกคน ไม่ว่าจะเป็นน้องแน็กกับเพื่อนๆ นักแสดงเด็กที่เราหามา ผนวกกับเรื่องราวลึกลับของโรงเรียน ทำให้หนังเรื่องนี้มีความน่าสนใจมากขึ้น
หนังเรื่องนี้เป็นการเล่าเรื่องของเด็กคนหนึ่ง ที่ได้เข้ามาอยู่ในโรงเรียนประจำในช่วงกลางเทอม ทั้งที่เพื่อนๆ ที่เข้ามาอยู่ในโรงเรียนนี้เริ่มรู้จักและสนิทกันแล้ว แต่เขาเพิ่งมา เมื่ออยู่ได้ซักระยะเวลาหนึ่ง ก็ได้ยินเรื่องเล่าที่เกี่ยวกับสิ่งลึกลับของโรงเรียนแห่งนี้ ตรงจุดนี้เอง คือ เรื่องราวที่น่าสนใจ ผมในฐานะผู้กำกับฯ ผมจะใช้บรรยากาศของโรงเรียน เล่าเรื่องออกมาในมุมมองของเด็กขี้เหงาคนนี้ ในหนังไทย หนังสไตล์แบบนี้จะไม่ค่อยมีให้เห็นในบ้านเรา แต่ไม่ใช่แนวใหม่ ผมจะให้ความสำคัญกับเรื่องภาพ และบรรยากาศของเรื่องของข้างสูง ในส่วนอารมณ์ของหนัง อาจจะรู้สึกกดดันบ้างในช่วงต้นๆ เรื่อง แต่พอมากลางเรื่องความรู้สึกเหงาๆ จะเข้ามา พอท้ายเรื่องทุกคนจะได้รับความรู้สึกดีๆ ออกไป
หนังของผมและจีทีเอช มีจุดขายที่เรายึดกันมาตลอดคือ เราทำหนังเพื่อขายคนไทยแน่นอนหนังเรื่องนี้ไม่เหมือนกับหนังผีในโรงเรียนที่ทำๆ กันออกมาอยู่แล้ว ผีในหนังเรื่องนี้ อาจจะไม่ได้เห็นเลยก็ได้ ผีมันอยู่ในความรู้สึกของความกลัวมากกว่า ในส่วนของนักแสดงผมตั้งใจอยากทำงานกับพี่แหม่ม(จินตหรา สุขพัฒน์) อยู่แล้ว ผมจึงตั้งโจทย์ที่ตัวพี่แหม่มว่าจะให้พี่เขาเล่นบทอะไรดี สุดท้ายมาจบที่ครู ส่วนน้องแน็กเขาเหมาะกับบทนี้อย่างแน่นอนอยู่แล้ว ส่วนเพื่อนๆ ใน แฟนฉัน ผมพูดได้ว่าเห็นในเรื่องนี้แน่นอน แต่ผมจะเอามาใส่ในรูปแบบของนักแสดงรับเชิญ ส่วนนักแสดงอื่นๆ เราก็แคสติงมาถือว่าได้คนเล่นที่ลงตัวและเหมาะสม มุมมองของหนังในมุมส่วนตัว ผมเชื่อว่าผู้กำกับฯหนังทุกคน จะต้องมีมุมมุมหนึ่งของตัวเอง แฝงอยู่ในตัวพระเอกของเรื่อง ตัวผมก็มีอยู่เหมือนกัน ตอนเด็กๆ ที่ดูเหงาๆ บางครั้งเราเห็นหน้าแน็ก นิ่งๆ แล้วดูเหมือนกับว่าเขามีความคิดอะไรอยู่ตลอดเวลา ทำให้นึกถึงตัวเองในเวลานั้นครับ
นสพ. สยามรัฐ
Started in August 2005 |
 |
 |
 |
|
